چرا اسرائیل بمب اتمی داشته باشد

ولی دنیا به جمهوری اسلامی اجازه تولید آن را نمی دهد

 

 تارنماى وزارت امور خارجه اسرائيل

چرا اسرائیل بیش از دویست بمب اتمی داشته باشد، ولی می خواهند ایران را از بهره گیری صلح آمیز از انرژی اتم محروم سازند؟

  پرسش – چرا اسرائیل و همه کشورهای بزرگ دنیا که خود صدها بمب اتمی دارند، می خواهند ملت ایران را از دستیابی به دانش اتمی و استفاده از انرژی هسته ای در عرصه های پزشکی و کشاورزی محروم کنند؟ اگر انرژی هسته ای را تنها معادل بمب اتمی بدانیم، مفهومش آن است که بشریت را از فوائد این انرژی محروم کرده ایم که این کار زشتی است که توسط برخی دولت ها اتفاق افتاده است.

پاسخ – دو موضوع اساسی را باید کاملا از هم مجزا دانست: استفاده مسالمت آمیز از انرژی هسته ای در عرصه های پزشکی، کشاورزی و غیره – و دیگری غنی سازی اورانیوم در ابعادی که ممکن است برای تولید بمب هسته ای به کار رود.

جهان در مورد استفاده ایران از اتم در امور پزشکی، کشاورزی و غیره، نه تنها هیچ محدودیتی قائل نشده، بلکه حاضر است در این زمینه هرگونه کمکی را در اختیار ایران قرار دهد. در واقع این نوع کمک ها به ایران، حتی از چند سال پیش از به قدرت رسیدن حکومت اسلامی در ایران آغاز شد و هنوز همچنان ادامه دارد و محدودیتی برای آن وجود نداشته و ندارد: کوره اتمی امیرآباد تهران را ایالات متحده در دوران شاه فقید به ایران هدیه کرد و این کوره اکنون حدود چهل سال است به کار ادامه می دهد. کشورهای پیشرفته جهان حتی پیشنهاد کردند در این زمینه فن آوری بیشتری در اختیار ملت ایران قرار دهند. اکنون مدتی است که گفتگو بین ایران و غرب بر سر دریافت سوخت برای این کوره نیز ادامه دارد.

ولی موضوع کاملا مجزا از این مبحث، احداث تاسیسات اتمی به هدف ساخت بمب هسته ای است که به موجب معاهده ان پی تی (که ایران در دوران شاه فقید آن را امضا کرد) ممنوع است. اکنون ده ها سال است که دنیا می کوشد از گسترش جنگ افزار اتمی در جهان جلوگیری کند، زیرا اگر چنین بمبی به دست رژیم های ماجراجو و یا گروه های تروریستی برسد، فاجعه ای برای همگان خواهد بود.

حکومت ایران حدود هیجده سال قصد خود را در برپائی تاسیسات اتمی پنهان نگاه داشت و پس از آن نیز همه تلاش خود را به کار برد تا واقعیات برنامه های اتمی خود را از دید جهانیان پنهان نگاه دارد. این پنهانکاری هنوز ادامه دارد و یک نمونه آن احداث تاسیسات فردو بود که حکومت ایران در سال جاری ناچار به افشای آن شد – ولی در این مورد نیز هنوز پرسش های بسیار وجود دارد.

حکومت ایران هنوز هم از شفاف کاری و پاسخگوئی به پرسش های اساسی در مورد برنامه های اتمی خویش خودداری می ورزد و هر روز خبرهای تازه ای در مورد تلاش تسلیحاتی پنهان ایران در رابطه با برنامه های اتمی اش افشا می شود.

مجموعه گزارش ها، این نگرانی را تقویت می کند که حکومت ایران با برپائی تاسیسات بسیار بزرگ و پرهزینه برای غنی سازی اورانیوم، در واقع می خواهد بمب اتمی بسازد – زیرا آن کشور برای مصارف مسالمت آمیز به این تاسیسات نیاز ندارد و می تواند سوخت اتمی را با بهائی بسیار ارزان تر از بازار جهانی تهیه کند.

در بسته های پیشنهادی کشورهای جهان به ایران، به روشنی تاکید شده که اگر از غنی سازی دست بردارد، هراندازه سوخت اتمی نیاز داشته باشد به بهای عادلانه دریافت خواهد کرد. ولی حکومت ایران که احتمالا قصد تولید بمب هسته ای دارد، حاضر نشده اورانیوم غنی شده ای را که ذخیره کرده از دست بدهد. این رفتار سوءظن جهانیان را بیش از پیش بر می انگیزد که جمهوری اسلامی قصد تولید جنگ افزار هسته ای دارد و این روندی است که طبق همه قوانین بین المللی باید جلوی آن گرفته شود.

نکته دوم ادعای احمدی نژاد در این باره است که چرا اسرائیل و کشورهای نیرومند جهان بمب اتمی داشته باشند و هم زمان بخواهند حکومت ایران را از داشتن آن محروم کنند؟

مطرح کردن این پرسش، عملا نشان می دهد که قصد حکومت ایران استفاده مسالمت آمیز از انرژی هسته ای نیست (که همان گونه که پیشتر گفته شد، همه کشورهای پیشرفته جهان حاضرند این دانش و فن آوری را در اختیار ایران قرار دهند)، بلکه می خواهد بمب اتمی تولید کند که دنیا آن را ممنوع کرده است.

گفتیم که به موجب معاهده ان پی تی، برپائی تاسیسات به هدف تولید بمب هسته ای اکیدا ممنوع است. این ممنوعیت، کشورهائی را که تا هنگام امضای این قرارداد بمب اتمی داشته اند دربر نمی گیرد. با این همه، دولت های قدرتمند جهان (در راس آن ها ایالات متحده و روسیه که در دوران جنگ سرد دشمنان عمده یکدیگر بوده اند) اکنون سالیان دراز است تلاش می کنند برای کاهش شمار بمب های اتمی به توافق برسند و پیشرفت هائی نیز در این زمینه به دست آمده است.

در رابطه با اسرائیل، دولت اورشلیم هرگز به ارزیابی ها درباره توان هسته ای خود واکنشی نشان نداده، ولی واقعیت آن است که اسرائیل هرگز کشور دیگری را به نابودی تهدید نکرده و قصد "صدور انقلاب" نداشته و از سازمان های ترور بین المللی جانبداری نکرده و در کشورهای دور و نزدیک فتنه و آشوب برپا نساخته است. حکومت ایران است که نه تنها به همه این فتنه ها دست می زند و در عراق و افعانستان و یمن و دیگر کشورها عناصر تروریستی خود را به کار می گیرد، بلکه علنا از نابودی اسرائیل سخن می گوید و هولوکاست را انکار می کند و خواستار به دست گرفتن مدیریت جهان است.

در حالی که اسرائیل یک کشور دموکرات است و دولت های آن همیشه حداکثر مسؤولیت را در روابط بین المللی نشان داده اند، حکومت ایران قوانین جهانی را بی اعتبار می داند (اشغال سفارت آمریکا در تهران) و از دموکراسی به دور است (سرکوب بی رحمانه مردم) و افرادی برکشور تسلط دارند که برخوردار از باورهای خرافاتی هستند و جان انسان ها در نظرشان کوچکترین اهمیتی ندارد، زیرا به گفته آنان: هر کس که به ناحق کشته شود رهسپار بهشت می گردد و عمر جاودان می یابد، و آن کس که به حق کشته شود، به سزای اعمال خود رسیده است – بنا بر این ریخته شدن خون انسان ها نباید آنان را از اجرای نیات خویش بازدارد.

چنین برداشت خطرناکی، از عمق فاجعه ای که ممکن است نصیب بشریت شود پرده بر می دارد.

جمهوری اسلامی ایران دائما ادعا می کند که از اتم قصد مسالمت آمیز دارد و آن را حق خود می داند. همان گونه که گفته شد، بهره گیری صلح آمیز از انرژی هسته ای حق هر ملت و از جمله ملت ایران است. ولی جمهوری اسلامی، به موازات پنهانکاری های اتمی، بودجه های هنگفتی را نیز در راه ساخت و ساز موشک های میان برد و دوربرد هزینه کرده که بی تردید قصد دارد در آینده آن ها را به کلاهک اتمی نیز مجهز کند.