هه‌ڵۆی کوردستان

-
هەڵە
  • JFolder::create: Could not create directory

"ناسیونالیسم دمکراتیک"، مدلی برای اکنون و آینده

پۆستی ئەلیکترۆنی چاپکردن

behzad_-_nasionalism_2اغلب چنین ادعا می شود که دمکراسی و ملی گرایی، دو ایدئولوژی عمده ی رقیب در جهان هستند. آنچه در این ادعا نادیده انگاشته می شود آن است که این دو طرز تفکر، دارای ریشه ی تاریخی و ایدئولوژیکی مشترکی هستند و هر دو به این اصل انقلاب فرانسه که کلیه ی قدرت های سیاسی از مردم سرچشمه می گیرند، پایبندند. اعتقاد ملت باوران به حق تصمیم گیری مستقل مردم در محدوده ی مرزهای کشورشان با این اصل دمکراسی که مردم کشورها باید در مورد مسایل خود، مستقلانه تصمیم گیری کنند ارتیاطی تنگاتنگ دارد.

با این تعریف، کرد-ملت باوری، در چارچوب مرزهای خود، قایل به تحمیل ارزش ها، فرهنگ، سنن و آداب و رسوم خود به دیگری غیر کرد نیست بنابراین نمی توان با تلقی انحصارگری از آن، کرد-ملت باوری را در برابر دمکراسی قرارداد و احیانا مدعی انکار حقوق شهروندی غیر کردهای ساکن در چارچوب مرزهای کردستان شد.

نکته ی مهم دیگر آن است که اراده ی ملی در کرد-ملت باوری هرگز در تقابل با حقوق دمکراتیک قرار نخواهد گرفت و مقدم بر همه چیز، در جستجوی ارایه ی راه حل بهینه برای وصول به حق عمومی و آرمان مشروع همه ی انسان هاست خواه این حقوق در چارچوب مرزهای کردستان و خواه در خارج آن باشد. به رسمیت شناختن حقوق انسانی، آرمان کرد-ملت باوری است.

"شأن ملي" هر فرد،"حقوق شهروندي" تعريف شده براى او در اجتماع است.

حقوق شهروندى در" کرد-ملت باوری "، توسط حكومت به اعضاى جامعه اعطا و نظام حكومتي، مبتنى بر "ناسيوناليسم دمكراتيك" خواهد بود."كرديسم" با اين برداشت كه دموكراسى مدرن از ابتداى شكل‌گيرى مفهوم خود، يك تئورى ملت باور بوده است و براساس اين نظر كه روش دمكراتيك در عبارت"رضايت ملى همگاني" (general-national-will) نمود مي‌يابد، ناسيوناليسم دمكراتيك را به عنوان نظام حكومتى انتخاب مي‌كند. از اين ديدگاه، مليت، مستلزم وجود يك سرزمين آبا و اجدادى و دمكراسى نيازمند يك جامعه‌ى مدنى است.

يك دمكراسى ناسيوناليزه، براساس قوانين شخصى انتزاعى تعريف نمي‌شود وارتباطى به زندگى شخصى (و نه خصوصي) افراد ندارد. آن، موكداً محصول يك مشاركت تاريخى است. مردمانى كه فاقد قدرت و توانايى لازم براى بنيان نهادن مشاركت سياسى خود در يك سنت ملى انباشته (Accumulated national tradition) هستند، ظرفيت ملت‌سازى و پذيرش دموكراسى را نخواهند داشت.

از نگاه " کرد-ملت باوری " و در چارچوب "ناسيوناليسم دمكراتيك" به مثابه مدل حكومتي، اجتماع ملي:

- به وسيله‌ى اعتقادات و سپارش متقابل ساخته مي‌شود

- يك پديده‌ى تاريخى است كه در آن، نسل گذشته و نسل آينده در زمان حال به هم پيوند مي‌خورند

-ملزم به سازماندهى و سپارش اعضاى خود در نهادهايش است

-به قلمروى خاص پيوند مي‌يابد.

در اين تعريف، ملت به وسيله‌ى فرهنگ ملى متمايز از ساير ملت‌ها تعريف و براساس ويژه‌گي‌هاى منحصر به خود تعريف مي‌شود.همچنين دولت در شرايط حكومت ملت بر خود در يك اجتماع ملي، لزوماً بايد مشخصه‌ى يك نظام دمكراتيك به خود گيرد. "ناسيوناليسم دموكراتيك" در کرد-ملت باوری ، بنيان نهادن مشاركت سياسى خود در يك سنت ملى انباشته در قالب رضايت ملى همگانى است.

****

"شهروندي" (citizenship) يك "هويت مشروع"، "يك حق مشروع" و "يك شناسه‌ى اجتماعي" است."تابعيت سرزميني"، "مشاركت در حاكميت" و "مقاومت در برابر خارجي"، نتيجه‌ى ملت باورى مدنى است كه همگى براساس اصل "رضايت" (willing) در جامعه حاصل مي‌شوند.

اصل "رضايت" يكى از اركان مهم " کرد-ملت باوری " به شمار مي‌آيد. به همين خاطر، شهروندى انتخاب و مليت را تعيين مي‌كند و به دنبال آن،"پذيرش قيود"،"تابعيت سرزميني"، "مشاركت در حاكميت" و "مقاومت در برابر ديگري" را الزامى مي‌سازد.

اگرچه عناصر ساخت دهنده‌ى " کرد-ملت باوری " مانند مليت، ملت و قلمرو در دوران "پيشامدرن" نيز وجود داشته و بخشى از آگاهى ملى بوده اند اما شهروندى (citizenship) به معناى مدرن، ركن فعال و بنيادين مشاركت سياسى و اجتماعى در " کرد-ملت باوری " است. شهروندى در مفهوم جديد آن معادل"مليت"، زيرساخت مشاركت در قدرت و حاكميت در يك ملت و ضرورت "ملت باوري" است.

" کرد-ملت باوری " به لحاظ تعاريفى چون يكپارچگي، خويشاوندي، شهروندى و مسووليت مشترك، براى آحاد ملت، وظايف يكسانى برمي‌شمرد و براساس ديدگاه "هم اين و هم آن"، هم مبتنى بر كدهاى مشروع (legal codes) و نهادهاست و هم به مفاهيم "ملت" و "مليت" و "قلمرو" معتقد و پايبند است. شهروندى در اين معنا، مشاركت در سرنوشت يك اجتماع و ترويج حس برادرى (brotherhood) ميان اعضاى جامعه و اعطاى امتيازات قانونى و منافع ناشى از آن به يك عضو سياسى از جامعه است. اين منافع و امتيازات، شامل آزادى مدني، برخوردارى از حمايت قانون ، حق مشاركت در انتخابات و... است.

اصول ناسيوناليسم دمكراتيك در کرد-ملت باوری

نخست: دمكراسى عبارت از برابرى حقوق سياسى براى همه ى شهروندان است. در کرد-ملت باوری ، مفاهيم شهروندى و آزادى و حاكميت مردم و برابرى حقوق، مفاهيمى است كه كه با يكديگر پيوستگى دارند، منشاء و مصدر قدرت مردم هستند و آزاد كسى است كه جزيى از مردم باشد.

دوم: در کرد-ملت باوری ، ليبراليسم و دمكراسى مترادف نيستند. دمكراسى يك شكل حكومت و يك شيوه ى تنفيذ قدرت سياسى است در صورتى كه در ليبراليسم، صورت يك نوع ايدئولوژى است كه هدف آن، محدود نمودن هرگونه قدرت سياسى است. بنياد دمكراسي، حاكميت مردم و بنياد دمكراسى حقوق فردى است.

سوم: اصل اساسى دمكراسى در کرد-ملت باوری اين است كه مردم بر بنياد " رضايت همگانى ملي" از حقوق سياسى برخوردارند. برابرى حقوق مبين برابرى طبيعت انسان ها نيست. برابرى حقوق افراد، ناشى از اين مساله است كه اين افراد، همگى شهروند ملى هستند و همين حقوق است كه مشاركت صاحب حق را در امور عمومى ممكن مى سازد.

چهارم: در کرد-ملت باوری، شهروندان حقوق سياسى برابر دارند. اين حقوق سياسى برابر ناشى از اين نيست كه انسان ها به طور كلي، حقوقى غير منقول دارند. اگر شهروند از حقوق سياسى برخوردار است به اين دليل است كه به يك ملت تعلق دارد و به عبارت ديگر در كشور خود، يكى از شهروندان است. سكويى كه دمكراسى روى آن ساخته شده است جماعت شهروندان و وارثان تاريخى واحد است كه مايل به تداوم همين تاريخ و ادامه ى حركت به سوى يك سرنوشت مشترك هستند.

پنجم: دمكراسى در کرد-ملت باوری ، شركت كردن يك ملت در سرنوشت خود است. مشاركت در كرديسم، در يك قالب سياسى است كه در آن هر شهروند، حق دارد خصوصا از طريق تعيين حكام و امكان اظهار موافقت و مخالفت با آنها در امور عامه شركت كند. بدين ترتيب، آنچه دمكراسى را دمكراسى مى كند نهادهاى دمكراتيك نيست بلكه مشاركت ملت در اين نهادهاست و به اين اعتبار، "حداكثر دمكراسي" نه مترادف با "حداكثر آزادي" و نه "حداكثر برابري"، بلكه "حداكثر مشاركت" است.

ششم: توسل به "اصل اكثريت"، نتيجه ى اتفاق آرايى است كه در مفهوم "اراده ى عمومي" و "حاكميت مردم" نهفته است. کرد-ملت باوری، تكثر عقايد را امرى مشروع مى داند كه با تعريف ملت سازگار است اما حد تكثر اين است كه مقيد به تامين خير عامه باشد.

هفتم: اصل دمكراسى و روش هاى آن در کرد-ملت باوری، بهره بردارى از تمام امكاناتى است كه مردم را بيشتر به حاكمان بپيوندد و دمكراسى محلى را نيز توسعه دهد. اين بدان معناست كه مشاركت مردم را در مجالس روستايى و حرفه اى و تحريك حس ابتكار مردم و مراجعه به رفراندوم و تنظيم صور كيفى بيان موافقت مردم را افزايش دهد.

هشتم: دمكراسى در کرد-ملت باوری عبارت از قدرت مردم است و قدرت مردم يعنى قدرت يك جماعت به هم پيوسته كه تاريخ به آن شكل بخشيده و ملت نام گرفته است.

در نظام سياسى كه استقرار آن باعث از هم پاشيدگى و نابودى و تفاوت ميان ملت ها بشود يا سبب فروپاشى آگاهى گردد يعنى از مردم احساس تعلق به يك واحد يعنى يك ملت را بگيرد يك نظام غيردمكراتيك به حساب مى آيد.

 

ناردن بۆ تۆڕه‌ کۆمه‌ڵایه‌تی‌یه‌کان
جاری خوێندراوه‌: 1104
بۆچوونه‌کان (0)Add Comment

نووسینی بۆچوون
بچووکردنه‌وه‌ی خانه‌ی بۆچوون | گه‌وره‌کردنی خانه‌ی بۆچوون

busy