هه‌ڵۆی کوردستان

-
هەڵە
  • JFolder::create: Could not create directory

جواهرات کیم کارداشیان و دیپلماسی حزب دمکرات کردستان

پۆستی ئەلیکترۆنی چاپکردن

aso_salh_logo_web_asli_1در جریان سرقت جواهرات کیم کارداشیان در هتلی در پاریس، بخشی از کنشگران و نیز کاربران فیس بوک که پس زمینه فکری خود را ”چپ” می دانند، این اقدام را نه تنها محکوم نکرده، بلکه آن را ”با حال” یا ”لازم” عنوان کرده و تائید کردند. این واکنش ها اگرچە در نگاه اول امری عادی و اظهار نظری عوامانە بە نظر می آیند کە چندان از نقطە نظر جامعە شناختی و سیاسی اهمیت پردازش ندارند، اما در واقع در کنە وجودی خود معیاری را مستتر کردەاند کە رد پای آن در مواضع جدی سیاسی و اجتماعی ما قابل شناسایی است. درواقع، بە ما می گوید در جدال با مخالف، مواظب اصول خود نیستیم.

افرادی که ”سرقت” از خانم کارداشیان را توجیه می کردند، در واقع خود عمل ”سرقت” را در حاشیه گذاشته و فردی که از وی سرقت شده بود را در مرکز قرار داده بودند. برای این افراد چون شاید کیم کارداشیان از ثروت هنگفتی برخوردار است، عمل سرقت در رابطه با ایشان "موجه" جلوه کند. بدین ترتیب عمل سرقت به راحتی تائید گردید. این زاده همان تفکر است که ”دیکتاتوری”، در صورتی که از نوع ”پرولتاری” آن باشد را موجه می داند.

مصطفی هجری، دبیرکل حزب دمکرات کردستان ایران در گفتگو با برنامه به عبارت دیگر تلویزیون بی بی سی فارسی، به درخواست کمک این حزب از برخی کشورها اشاره کرد. این صحبت ها با واکنش های نسبتا گسترده ای میان طیف هایی از اپوزیسیون مواجه شد. طرح این مساله از سوی دبیرکل حزب دمکرات به عنوان دریافت کمک های مالی میلیونی از سوی کشورهای مختلف تلقی شده و محکوم گردید.

به سراغ سرقت جواهرات کیم کارداشیان برمی گردیم. اگر این سرقت از هر فرد دیگری صورت گرفته بود، قطعا کسانی که اینک آن را تائید می کنند، محکوم می کردند. به عبارت دیگر، صرف عمل سرقت در واقع برای این طیف بسته به فردی که مورد سرقت قرار می گیرد (یا حتی سارق) می تواند عملی موجه یا غیرموجه تلقی شود.

 

jawaherat_-_pdki_2


غیرموجه دانستن دریافت کمک از سوی حزب دمکرات کردستان ایران و تقبیح آن، تنها به واسطه حضور این حزب به عنوان دریافت کننده این کمک ها می باشد. برخی از این افراد، خود عملا در یکی از بنگاه های سخن پراکنی یا رسانه دولت های ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، هلند یا حتی عربستان به صورت تمام وقت کار می کنند و حقوق دریافت می کنند. به عبارت دیگر از بودجه ای که این کشورها برای مقابله (رسانه ای) با ایران در نظر گرفته اند استفاده می کنند. یعنی خود آنها از کشورهای دیگر در مبارزه خود با جمهوری اسلامی رسما و علنا کمک دریافت می کنند، ولی چرا هیچگاه این عمل آنها حتی مورد سوال قرار نگرفته. پاسخ بسیار ساده است، برای این افراد، صرف عمل گرفتن ”کمک از کشورهای خارجی” موجه یا غیرموجه نیست، بلکه طرف دریافت کننده است که عامل تعین کننده می باشد.

مصطفی هجری قبل از اینکه درباره مساله درخواست کمک صحبت کند، در همان برنامه به عنایت فانی گفته بود: ”ما هیچ اتکایی به کمک های خارجی نداریم، همه کار و توان ما هرچند که محدود است، مربوط می شود به کمک های مردمی در داخل کردستان یا اعضای و هواداران حزب در خارج از کشور”. ایشان سپس گفت: ”ما این حق را برای خود قائل هستیم که برای تضعیف جمهوری اسلامی ایران و برای رسیدن به اهداف سیاسی مردم کرد، با هر طرفی که لازم باشد بنشینیم و صحبت کنیم. این به معنای کمک نیست، بلکه صحبت درباره چگونگی دریافت کمک است. ما با هر شرطی حاضر به دریافت کمک نیستیم”.

دبیرکل حزب دمکرات، برخلاف گفته های منتقدان، نه تنها دریافت کمک را تائید نکرد، بلکه آن را رد نمود. همزمان هرگونه دریافت کمک را منوط به شرط هایی دانست. شرط هایی که دریافت کنندگان میلیون ها دلار بودجه کشورهای نام برده شده، هیچگاه برایشان مساله نبوده، هیچگاه نیز برای دریافت این کمک به صورت بی قید و شرط مورد سوال قرار نگرفته اند.

یکی از بارزترین مثال ها در رابطه با تقبیح یا تائید صرف ”عمل”، در رابطه با اعدام صورت می گیرد. مثلا اعدام سران رژیم سابق و پس از آن ده ها هزار فعال سیاسی در زندان های ایران، و توجیه این عمل در چارچوب تثبیت نظام اسلامی از سوی حاکمیت. امروزه نیز هستند افرادی که مرتبا کمپین های ضد اعدام راه می اندازند، ولی همین افراد زمانی که در رابطه با سران جمهوری اسلامی و جنایاتشان صحبت می کنند، بلافاصله می گویند: ”باید اعدام شوند”. در برابر تمام آنها باید جلال طالبانی را قرار داد. فردی که صدام حسین همه متخاصمینش به جز وی را عفو کرد. ولی زمانی که ایشان در مقام ریاست جمهوری عراق بود، به اصولی که تا آن زمان برایشان مبارزه کرده بود پایبند ماند و حکم اعدام صدام حسین را امضا نکرد.

در عالم سیاست، گاهی ماست سیاه می شود، این بسته به گاوی دارد که شیر از آن آمده است. این مساله البته در قالب اخلاق یا نسبی گرایی اخلاقی تحلیل نمی شود، بلکه بهتر است آن را در چارچوب منافع سیاسی مورد واکاوی قرار داد. منافع سیاسی ما بعضی اوقات حکم می کند که ”عملی” را در جایی تائید و همان ”عمل” را در جای دیگر تقبیح کنیم. مثلا زمانی که آمریکا به عراق حمله می کند، این عمل را ”مداخله” می دانیم و آن را ”تقبیح” می کنیم، ولی زمانی که روسیه این کار را در سوریه انجام می دهد، آن را ”کمک” به مردم دانسته و ”تائید” می کنیم.

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------

تماس از طريق فيس بوك:

صفحه مدیر سایت


ناردن بۆ تۆڕه‌ کۆمه‌ڵایه‌تی‌یه‌کان
جاری خوێندراوه‌: 1563
بۆچوونه‌کان (0)Add Comment

نووسینی بۆچوون
بچووکردنه‌وه‌ی خانه‌ی بۆچوون | گه‌وره‌کردنی خانه‌ی بۆچوون

busy